Pilotaż Indywidualnych Kont Rozwojowych (IKR) – oferta dla operatorów

Nie ma możliwości oznaczenia wydatków wskazanych w Załączniku nr 10 jako „koszt rozliczany kwotami ryczałtowymi” wyłącznie z uwagi na to, że w dokumencie wskazano „maksymalną cenę jednostkową brutto”. W ramach naboru „Pilotaż Indywidualnych Kont Rozwojowych (IKR)” wydatki wskazane w Załączniku nr 10 podlegają rozliczeniu wyłącznie na podstawie kosztów rzeczywiście poniesionych. Oznacza to, że Beneficjent będzie zobowiązany do poniesienia wydatku, jego prawidłowego udokumentowania oraz wykazania zgodnie z zasadami kwalifikowalności wydatków i postanowieniami umowy o dofinansowanie. Określenie w Załączniku nr 10 „maksymalna cena jednostkowa brutto” oznacza jedynie górny limit wartości danego wydatku, który może zostać uznany za racjonalny i kwalifikowalny w projekcie. Nie jest to stawka jednostkowa ani kwota ryczałtowa w rozumieniu uproszczonych metod rozliczania wydatków. Tym samym wskazanie np. kwoty 1 500,00 zł/os. dla zadania „Aktywna rekrutacja” nie oznacza, że Beneficjent może rozliczyć tę kwotę automatycznie za każdą skutecznie zrekrutowaną osobę, bez dokumentowania faktycznie poniesionych kosztów. Wydatki nie będą rozliczane wyłącznie na podstawie rezultatu, tj. liczby skutecznie zrekrutowanych uczestników i osiągnięcia wskaźnika dla pozostałych kosztów tj. wykonania IPR, zrealizowania monitoringów, czy realizacji zadania usług rozwojowych. Osiągnięcie rezultatu nie zastępuje obowiązku wykazania, że wydatek został rzeczywiście poniesiony oraz, że jest kwalifikowalny, racjonalny, niezbędny do realizacji projektu i zgodny z zatwierdzonym budżetem. W związku z powyższym w SOWA EFS wszystkie wydatki z kosztów bezpośrednich należy ujmować jako koszty rzeczywiście ponoszone, a nie jako koszty rozliczane kwotami ryczałtowymi.

Jak najbardziej jest możliwe oddelegowanie pracowników wnioskodawcy (doradców zawodowych) do realizacji projektu na część etatu, w ramach której będą świadczyli usługi opracowania IPR oraz wsparcia motywacyjnego. Osoby te powinny być wykazane jako personel projektu przy założeniu, że łączna wartość zadania dot. opracowania IPR i wsparcia motywacyjnego w budżecie nie przekroczy iloczynu stawki za 1godzinę zegarową pracy eksperta lub ekspertki ds. planowani ścieżki rozwoju wskazanej w taryfikatorze i liczby godzin zaplanowanych na jedną osobę oraz zakładanej liczby uczestników projektu. W ramach tej kwoty dokonują Państwo przeliczeń godzin zegarowych na odpowiednią liczbę oddelegowanych pracowników i wymiaru ich zaangażowania etatowego. Należy jednak pamiętać, że wysokość wynagrodzenia personelu projektu musi odpowiadać stawkom faktycznie stosowanym u Beneficjenta poza projektami współfinansowanymi z funduszy strukturalnych i FS na analogicznych stanowiskach lub na stanowiskach wymagających analogicznych kwalifikacji.

Doświadczenie w zakresie poradnictwa zawodowego należy rozumieć jako stricte doradztwo zawodowe.

Zgodnie z dokumentacją naboru każdy ekspert zaangażowany do projektu w zakresie przygotowania IPR oraz wsparcia motywacyjnego musi posiadać m.in. co najmniej roczne doświadczenie zawodowe w zakresie poradnictwa zawodowego zdobyte w ciągu ostatnich 3 lat od momentu zaangażowania do projektu. Beneficjent jest odpowiedzialny za weryfikację tego wymogu na etapie zaangażowania eksperta, natomiast PARP może dokonać wtórnej weryfikacji na próbie w trakcie realizacji projektu. Okres „ostatnich 3 lat” należy liczyć wstecz od dnia faktycznego zaangażowania danej osoby do projektu, a nie automatycznie od terminu złożenia wniosku albo od maja 2023 r. Przykładowo, jeżeli ekspert zostanie zaangażowany do projektu 1 stycznia 2027 r., należy badać doświadczenie zdobyte w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 1 stycznia 2027 r. Jeżeli zaangażowanie nastąpi w innym dniu, okres 3 lat należy odpowiednio przesunąć. Wymóg „rocznego doświadczenia zawodowego” należy rozumieć jako posiadanie doświadczenia odpowiadającego co najmniej 12 miesiącom wykonywania zadań z zakresu poradnictwa zawodowego w wymaganym trzyletnim okresie. Dokumentacja nie wskazuje, że musi to być doświadczenie realizowane w sposób ciągły, bez żadnej przerwy. Istotne jest jednak, aby Beneficjent był w stanie wykazać i udokumentować, że dana osoba rzeczywiście wykonywała zadania z zakresu poradnictwa zawodowego przez okres odpowiadający co najmniej jednemu rokowi. Jednocześnie nie każde doświadczenie okołoedukacyjne lub koordynacyjne można automatycznie uznać za doświadczenie w zakresie poradnictwa zawodowego. W projekcie IKR rola eksperta obejmuje m.in. identyfikację mocnych stron i luk kompetencyjnych uczestnika, diagnozę potrzeb rozwojowych, wsparcie w wyborze ścieżki rozwoju, wskazanie kierunku rozwoju zgodnego z potencjałem uczestnika i realiami rynku pracy oraz opracowanie IPR.  Dokumentacja definiuje IPR jako plan zawierający m.in. analizę doświadczenia edukacyjno-zawodowego, diagnozę zainteresowań i predyspozycji zawodowych, identyfikację umiejętności, zasobów, mocnych stron oraz kompetencji do rozwoju, przygotowany we współpracy z ekspertem. W związku z tym doświadczenie zdobyte na stanowisku „opiekuna edukacyjnego” mogłoby zostać uwzględnione tylko wtedy, gdy z zakresu obowiązków, umowy, zaświadczenia, opisu stanowiska lub innych dokumentów jednoznacznie wynika, że w ramach tej funkcji dana osoba faktycznie realizowała zadania odpowiadające poradnictwu zawodowemu, np. diagnozowała potrzeby i predyspozycje uczestników, wspierała ich w wyborze ścieżki edukacyjno-zawodowej, opracowywała plany rozwoju lub rekomendowała formy wsparcia. Sam fakt, że stanowisko mogło być wykonywane przez doradcę zawodowego, nie jest wystarczający, jeżeli zakres faktycznie wykonywanych zadań nie potwierdza poradnictwa zawodowego. Podsumowując, w opisanej sytuacji doświadczenie od 2015 r. potwierdza ogólny dorobek zawodowy, ale dla spełnienia wymogu w projekcie kluczowe będzie wykazanie co najmniej 12 miesięcy udokumentowanego doświadczenia w zakresie poradnictwa zawodowego w okresie 3 lat poprzedzających zaangażowanie do projektu. Doświadczenie jako opiekun edukacyjny może zostać uwzględnione wyłącznie w zakresie, w jakim dokumenty potwierdzą, że obejmowało ono czynności właściwe dla poradnictwa zawodowego. 

Samo uczestnictwo w projekcie pracowników MŚP, którzy ze względu na wiek 55+ lub niepełnosprawność odpowiadają wybranym podgrupom grupy A, nie przesądza jeszcze o spełnieniu kryterium premiującego. Zgodnie z dokumentacją naboru, kryterium premiujące nr 2 dotyczy doświadczenia w realizacji projektu dla osób z grupy docelowej w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy, tj. osób z grupy A, a nie wyłącznie doświadczenia w realizacji projektu, w którym uczestniczyły pojedyncze osoby posiadające cechy właściwe dla tej grupy. Kryterium ma premiować podmioty posiadające doświadczenie w pracy z osobami będącymi w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy oraz znające specyfikę wsparcia kierowanego do takich osób. Oznacza to, że dla spełnienia kryterium istotne jest, czy wykazywany projekt był rzeczywiście ukierunkowany na wsparcie danej podgrupy lub podgrup z grupy A, np. osób 55+ lub osób z niepełnosprawnościami, oraz czy ten zakres wynika z dokumentacji projektu, np. wniosku o dofinansowanie, wskaźników, sprawozdań, wniosków o płatność albo zaświadczenia instytucji zlecającej realizację przedsięwzięcia. Dokumentacja wskazuje, że kryterium będzie weryfikowane na podstawie opisu doświadczenia oraz dokumentów potwierdzających informacje wskazane w kryterium. W przypadku projektu, którego grupą docelową są MŚP z województwa warmińsko-mazurskiego, a zaświadczenia o pomocy de minimis wystawiane są na przedsiębiorstwa, należy odróżnić sytuację, w której pracownicy MŚP są uczestnikami usług rozwojowych, od sytuacji, w której projekt był zaplanowany i realizowany jako wsparcie skierowane do osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy. W IKR grupa A obejmuje m.in. osoby 55+ i osoby z niepełnosprawnościami, ale są to osoby bezpośrednio korzystające ze wsparcia jako grupa w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy. W konsekwencji, jeżeli w projekcie „Kompetentny Region – Warmia i Mazury” wsparcie było skierowane do MŚP, a udział pracowników 55+ lub osób z niepełnosprawnościami wynikał jedynie z faktu, że takie osoby były zatrudnione u przedsiębiorców korzystających ze wsparcia, to takie doświadczenie co do zasady nie będzie wystarczające do uznania kryterium premiującego za spełnione. Doświadczenie mogłoby zostać uwzględnione wyłącznie wtedy, gdy z dokumentacji tego projektu jednoznacznie wynika, że działania były kierowane również do określonej podgrupy lub podgrup osób z grupy A, a nie wyłącznie do przedsiębiorstw jako odbiorców pomocy. Wykazanie doświadczenia musi potwierdzać rzeczywistą pracę z daną grupą docelową, a nie jedynie statystyczne wystąpienie takich osób wśród uczestników usług rozwojowych. Należy również pamiętać, że dokumentacja wskazuje, iż wykazanie doświadczenia w sposób rozłączny, tj. niespełniający jednocześnie wymogu dotyczącego właściwej grupy i właściwego obszaru realizacji projektu, nie stanowi spełnienia kryterium. 

W ramach projektu osoby z grupy A powinny stanowić nie mniej niż 60% wszystkich osób uczestniczących w projekcie. Dokumentacja naboru nie nakłada obowiązku objęcia wsparciem na etapie realizacji projektu, wszystkich podgrup wskazanych w ramach grupy A, ani nie wymaga zaplanowania odrębnych limitów dla każdej z tych podgrup. Osoba może zostać zakwalifikowana do grupy A, jeżeli spełnia co najmniej jedno z kryteriów wskazanych dla tej grupy, tj. jest np. osobą bezrobotną, bierną zawodowo, osobą w wieku 55+, osobą z niepełnosprawnością, rodzicem dziecka do 6 r.ż. albo opiekunem osoby potrzebującej wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Jednocześnie, ze względu na pilotażowy charakter naboru oraz cel, jakim jest przetestowanie mechanizmu IKR na możliwie szerokiej i zróżnicowanej grupie odbiorców, Wnioskodawca powinien zaplanować działania rekrutacyjne w sposób otwarty na całą grupę A, a nie wyłącznie na jedną wybraną podgrupę. Dobór działań i kanałów dotarcia powinien wynikać z analizy grupy docelowej na obszarze realizacji projektu oraz umożliwiać osiągnięcie wymaganej proporcji udziału osób z grupy A w projekcie.

Dokumentacja naboru nie określa minimalnej liczby godzin pracy punktu kontaktowego w danym miesiącu. Wymagane jest natomiast zapewnienie funkcjonowania punktu kontaktowego w każdym powiecie objętym projektem oraz takiej jego organizacji, aby realnie odpowiadał na potrzeby grupy docelowej, w szczególności osób z ograniczonymi kompetencjami cyfrowymi lub zagrożonych wykluczeniem cyfrowym. W ramach punktu kontaktowego Beneficjent powinien zapewnić co najmniej jedno stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu oraz podstawowe wsparcie techniczne w obsłudze narzędzi cyfrowych umożliwiających udział w projekcie, w tym m.in. rejestrację w BUR i obsługę IKR. Punkt kontaktowy może mieć również charakter mobilny, pod warunkiem zapewnienia dostępności dla potencjalnych uczestników i uczestniczek projektu. W takim przypadku harmonogram funkcjonowania punktu powinien być podany do publicznej wiadomości w sposób umożliwiający dotarcie także do osób wykluczonych cyfrowo. Oznacza to, że Wnioskodawca powinien samodzielnie zaplanować we wniosku sposób organizacji i wymiar pracy punktów kontaktowych, tak aby był on adekwatny do specyfiki obszaru realizacji projektu, potrzeb grupy docelowej oraz planowanego harmonogramu rekrutacji i wsparcia.

Tak, koszty przygotowania IPR dla osób uczestniczących w projekcie z grupy B mogą zostać wykazane w budżecie projektu i objęte finansowaniem, o ile dotyczą osób zainteresowanych skorzystaniem z tej formy wsparcia oraz mieszczą się w limicie przewidzianym dla tego rodzaju wsparcia, tj. maksymalnie 6 godzin zegarowych na osobę. Dobrowolność IPR dla grupy B oznacza, że przygotowanie Indywidualnego Planu Rozwoju nie jest obowiązkowym elementem ścieżki udziału w projekcie dla osób z tej grupy. Uczestnik lub uczestniczka z grupy B może skorzystać ze wsparcia eksperta ds. planowania ścieżki rozwoju i opracować IPR, jeżeli uzna, że potrzebuje takiego wsparcia w określeniu potrzeb rozwojowych lub wyborze usług w BUR. Wnioskodawca powinien zatem oszacować w budżecie liczbę osób z grupy B, które potencjalnie skorzystają z IPR, oraz liczbę godzin potrzebnych na jego przygotowanie, np. przyjmując krótszy wymiar wsparcia niż dla osób z grupy A, jeżeli wynika to z analizy potrzeb grupy docelowej. Jednocześnie, jeżeli IPR zostanie przygotowany dla uczestnika lub uczestniczki, zarówno z grupy A, jak i z grupy B, wybór usług rozwojowych powinien co do zasady pozostawać spójny z potrzebami i kierunkami rozwoju określonymi w IPR. Nie oznacza to jednak obowiązku przygotowania IPR dla każdej osoby z grupy B.